Το παχύ έντερο είναι το τελευταίο τμήμα του πεπτικού σωλήνα. Εκεί οι άπεπτες τροφές γίνονται υπολείμματα και αποβάλλονται μέσω των κοπράνων. Κάποιες νόσοι του παχέος εντέρου είναι δυνατόν να μην προκαλέσουν κανένα σύμπτωμα και άλλες να δώσουν τα σημάδια τους στον ασθενή, ώστε να απευθυνθούν σε κάποιον γιατρό (επίμονη διάρροια ή δυσκοιλιότητα, αιμορραγία από τον πρωκτό κ.α.).
Προτού αναφέρουμε τρεις από τις πιο επικίνδυνες παθήσεις παχέος εντέρου να πούμε ότι η διάγνωσή τους περιλαμβάνει απαραιτήτως κολονοσκόπηση ή/και αξονική τομογραφία κοιλίας.
Σύνδρομο Gardner
Πολύ επικίνδυνο σύνδρομο, το οποίο ευτυχώς είναι σπάνιο και ο ασθενής το έχει εκ γενετής, δηλαδή είναι κληρονομικό. Το χαρακτηριστικό του είναι ότι προοδευτικά οδηγεί σε καρκίνο παχέος εντέρου. Ο ένας γονέας αν είναι διαγνωσμένος, τότε υπάρχουν πολλοί κίνδυνοι να κληρονομηθεί και στο παιδί.
Τα συμπτώματα της πάθησης είναι πολύποδες στο έντερο, επιπλέον δόντια στο στόμα, ενδοδερμικές κύστεις και αναπτύξεις όγκων στο κρανίο.
Από την στιγμή που η νόσος προβλέπει την ανάπτυξη καρκίνου, τότε η πρόληψη από πολύ νωρίς είναι σημαντική. Αυτή επιτυγχάνεται με φαρμακευτική αγωγή και παρακολούθηση μέχρι οι πολύποδες να αυξηθούν τόσο ώστε να είναι αναγκαία η κολεκτομή. Η αύξηση αυτή αναμένεται στην μικρή ηλικία των 35-40.